เจ็บตรงนี้..ดีกว่าเหงา..

3.11 pm.

วันนี้อัพฯช้าเลย เพราะงานเยอะมากๆอะค่ะ

เมื่อวานตอนเย็น เสียสติไปชั่ววูบ...เนื่องจาก เข้า hi5 พี่ A ไม่ได้...

เลยคิดย้อนไป...ครั้งล่าสุดที่เราคุยกัน...เขาบอกว่าเจนเข้าไปเปลี่ยน password เขารึเปล่า เพราะเขาเข้าไม่ได้เลย

แล้วเขาก็จัดการเปลี่ยน password ใหม่เรียบร้อยแล้ว ซึ่ง password เดิม เจนเป็นคนตั้งให้พี่เขาเอง...และเข้าไปตกแต่งให้พี่เขาด้วย...

เจนบอกว่าเจนไม่ได้เปลี่ยน เจนไม่ใช่คนแบบนั้นนะ....เขาก็ตอบมาว่า "เหรอ" แล้วก็บอกว่าจะเปลี่ยนคืนให้...

วันรุ่งขึ้นเจนเข้าได้ โดยใช้ password เดิม แต่มาอีกวัน เข้าไม่ได้แล้ว ...

ความคิดเจนเริ่มทำงานอีกครั้ง คิดไปว่า พี่เขาคงเปลี่ยนใจ หรือคิดอะไรขึ้นมาอีก เลยเปลี่ยนเพื่อไม่ให้เจนเข้าไปอีกครั้ง...

วินาทีที่เจนเข้าไม่ได้...รู้สึกใจมันหล่นวูบ ทั้งๆที่เข้าได้หรือไม่ ก็ไม่มีผลอะไร เพราะเจนคงไม่เข้าไปทำอะไรกับ hi5 เขาอีกแล้วล่ะ .... แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเศร้า....คงเพราะเหมือนโดนอะไรตีซ้ำเข้ามาอีกทีมั๊ง....

เจนทนไม่ได้ จนลืมตัวโทรไปหา เขาไม่รับสาย แต่อีกซักพัก โทรกลับมา เจนเลยถามไปว่า เปลี่ยน password อีกเหรอ ไม่ให้เข้าไปแล้วใช่มั๊ย...เขาก็งง แล้วก็บอกว่า ที่ว่าจะเปลี่ยนคืนให้ เขายังไม่ได้เปลี่ยนเลย แล้วก็สงสัยว่าวันก่อนเจนเข้าไปได้ไง เจนก็ไม่รู้เหมือนกัน คงเป็นเพราะระบบมั๊ง แล้วเขาก็บอกว่า งง ตกลงมันเป็น password ของใครกันแน่เนี่ย เราคุยกันแค่นั้น แล้วก็เงียบ แล้วเขาก็ขอตัวไปนอนพัก ...

เพียงแค่นั้น...ความรู้สึกที่สับสน ที่แปล๊บๆในใจ หายไปเป็นปลิดทิ้งเลย เจนดีขึ้นเพราะคำพูดพี่เขาจริงๆ เพียงแค่ได้ยินเสียง เจนก็สงบลงทุกอย่าง แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่นะที่เจนจะตัดใจจากเขาได้ คงต้องใช้เวลาพอสมควร เจนเข้าใจดี และเจนก็รอเวลานั้นอยู่...

เจนกลัว กลัวว่าพี่เขาจะปิดมือถือเบอร์ที่เราใช้คุยกัน มือถือเบอร์ติดกันของเรา ที่เราสองคนต่างซื้อมาเพื่อคุยกันโดยเฉพาะ ด้วยโปรโมชั่นที่เหมาะกับการคุยกันนานๆของเรา

เพราะพี่เขาบอกว่าถ้าไม่คุยกันแล้ว เขาว่าเขาจะปิดไปซะ หรือไม่ก็เอามาให้เจนใช้ทั้ง 2 เครื่องเลย ฟังแล้ว ใจหาย แปล๊บๆ อีกแล้ว...ถ้าเจนเลือกได้ เจนขอเลือกที่จะเก็บไว้ดีกว่า...

......วันนี้ พี่เขาบอกมาทาง msn ว่า

"........said: