...ยังคงคิดถึง...

8.28 am.

เพลง ..เจ็บตรงนี้...ดีกว่าเหงา...

ยอม ยอมรับว่าไม่มีเหตุผล เธอเลิกรักก็ยังดิ้นรน อยากเป็นคนที่ดูแลเธอ

ทำ ทำเหมือนคนไม่มีสมอง แต่หัวใจที่มีทุกห้อง มันเรียกร้องให้ต้องมาเจอ

* เธออย่าทำหน้ากังวล ช่วยอดทนละกัน เข้าใจเธอนั้น แต่ฉันไม่มีที่ไป

** เจ็บอยู่ตรงนี้ ถึงไงก็ดีกว่าเหงา ฉันยอมให้ใจปวดร้าว ขอเพียงได้ใกล้เธอ

เธอจะเห็น ฉันเป็นคนยังไง ก็ทนรับได้เสมอ ไม่อยากเป็นคนที่โดนเธอลืม

กลับ กลับบ้านไปก็ดีแต่เหงา ในหัวมันมีเพียงเรื่องเก่า ภาพวันนั้นที่เคยมีเธอ

มัน มันมากจนแทบจำไม่ไหว แต่ให้ลืมก็ลืมไม่ได้ ความคิดถึงยิ่งห้ามยิ่งเผลอ

=========================================

เมื่อวานไปประชุมที่ฝ่ายพี่เขามาค่ะ เลยเอาหนังสือเล่มนึงที่เคยเขียนให้พี่เขาไปคืนให้พี่เขาที่โต๊ะ เพราะเจนเคยให้เขาไปตอนที่เขาไปประชุมที่บาหลี แต่ตอนนั้นยังวาดรูปไม่เสร็จ เหลือหน้ากระดาษเปล่าๆไว้สำหรับวาดรูป พอพี่เขากลับมาจากบาหลีก็เลยเอามาให้เจนวาดต่อให้เสร็จ วันนี้เจนเลยเอาไปคืนให้ เพราะเจนเคยให้เขาไปแล้ว และเจนเขียนขึ้นมาทั้งเล่มเพื่อพี่เขาโดยเฉพาะ เป็นความรู้สึก ความคิดต่างๆที่เจนมีให้พี่เขา

            เจนรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว แต่มันก็เป็นความทรงจำที่ดี ช่วงหนึ่งของชีวิตเจน เจนไม่อยากให้มันบกพร่องไป อยากทำอะไรก็ทำ ไม่อยากมานั่งเสียใจทีหลัง

            พอประชุมเสร็จพี่เขายืนคุยกับหัวหน้าเจนหน้าห้องประชุม เจนก็ยืนรอ แล้วก็มองพี่เขาแบบตั้งใจ เพราะอยากเก็บภาพนี้ไว้ให้นานที่สุด เพราะคงไม่มีโอกาสได้เจอกันบ่อยๆอีก  อีกอย่างโอกาสที่เราจะเจอกันก็มีน้อยเหลือเกินด้วย

            ถ้าหยุดเวลาได้ เจนคงหยุดเวลาตอนนั้นไว้ แล้วเก็บทุกรายละเอียดของพี่เขาไปแล้ว เจนมองเขาแล้วนึกถึงวันเก่าๆ นึกถึงมือที่เคยสัมผัส เจนอยากอยู่ใกล้ๆพี่เขาเหมือนเดิม คิดแบบนี้แล้วมันสะเทือนใจจัง

            พี่เขายังดูดีเสมอในสายตาเจน สายตาคนอื่นอาจจะธรรมดา หรืออาจจะติดลบนิดหน่อย แต่เจนรักเขา เขาก็ยังคงดีเสมอ...

             เจนคิดถึงพี่จังเลยค่ะ พี่จะลืมเจนไปเลยเหรอคะ ที่ผ่านมาความผูกพันที่มี ไม่มากก็น้อย ยังคงเหลืออยู่บ้างมั๊ยสำหรับพี่ สำหรับเจน มันพันเจนซะจนดิ้นไปไหนไม่ได้เลยค่ะ ยังติดอยู่กับความรักและความผูกพันในอดีตที่ผ่านมา

            ใจเจนตอนนี้เหมือนเด็กดื้อที่ไม่ยอมรับฟังเหตุผล เจนรู้นะ ทำไมจะไม่รู้ว่าต้องตัดใจ ว่าต้องห้ามใจ เขาไม่รักเราแล้ว เราจะรักเขาทำไม เอาใจเราคืนมา....คำพูดเหล่านี้ เป็นอะไรที่สมองสั่งมา....

            แต่ใจเจนน่ะเหรอ...ก็เป็นอย่างที่รู้ๆกันดีนี่แหละค่ะ ทำไม่ได้ค่ะ ยังรอคอยพี่เขาเสมอ ยังรอ ยังหวังวันนึงพี่เขาอาจจะกลับมารักเจนอีกครั้งก็ได้ เพราะถ้าเจนไม่คิดแบบนี้ เจนก็จะไม่มีความสุขกับปัจจุบันเลย

            บางครั้งก็อาจจะหลอกตัวเอง เพื่อให้ใจสบายดี เพื่อไม่ให้ทำร้ายใจตัวเองมากเกินไป มันก็เป็นวิธีที่เจนพอจะทำได้ตอนนี้ เพราะเจนเองก็ยังสงสารตัวเองเลยค่ะ

            เมื่อวานเอางานกลับไปทำที่บ้าน แต่ดันลืมหยิบมาค่ะ แย่เลยอะค่ะ แต่วันนี้คาดว่าจะต้องมีงานเข้ามาอีก คงต้องทำงานชิ้นใหม่ที่เข้ามาก่อน...

             เช้านี้ไม่หิว แต่จะกิน!!!! สรุปข้าวเหนียวสังขยา 4 ห่อ!!!! ตามด้วยเต้าฮวย โอ พระเจ้า !!! วันนี้ต้องไม่ให้อะไรลงท้องแล้ว...ไม่งั้นน้ำหนักที่ลดได้แล้ว คงต้องกลับมาเร็ววันแน่...

            จริงๆการอกหัก เสียใจนี่ก็ดีตรงนี้แหละน๊า...เป็นยาลดน้ำหนักชั้นดีเลย...